Ortisi

ORTİSİ (Gürcüce: ორთისი; translit.: “ortisi”), tarihsel Tao bölgesinin yerleşim yerlerinden biridir. Bugün Erzurum ilinin Olur ilçesinde yer alır ve adı Eğlek olarak değiştirilmiştir.

KÖYÜN ADI
Bugün Eğlek adını taşıyan köyün bilinen en eski adı Ortisi’dir.[1] Gürcüce bir ad olan Ortisi, Türkçeye Ortiz olarak girmiştir. Nitekim 1928 tarihli Son Teşkilat-i Mülkiyede Köylerimizin Adları adlı Osmanlıca kitapta köyün adı Ortiz (اورتيز) olarak yazılmıştır.[2] 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı’nda bölgeyi ele geçiren Ruslar ise, 1886 tarihli nüfus sayımında köyü Ortiz (Ортис) biçiminde kaydetmişlerdir.[3] Dahiliye Vekaleti’nin 1933’te yayımladığı Köylerimiz adlı kitapta köyün adı Ortiz değil Ortis olarak kaydedilmiştir.[4] İçişleri Bakanlığı’nın bir yayını olarak 1968’de basılmış Köylerimiz adlı kitapta ise, köyün yeni adı Eğlek, eski adı ise Ortiz biçiminde yer alır.[5]

Eski adı Ortisi olan Eğlek köyü.

TARİHÇE
Tarihsel Tao bölgesinde yer alan Ortisi köyünün kuruluşuna ilişkin bilgi yoktur. Bununla birlikte köyün bulunduğu bölgenin erken ortaçağda Gürcü Krallığı sınırları içinde yer aldığı bilinmektedir. 11. yüzyılın son çeyreğinde Ortisi’nin de yer aldığı Tao-Klarceti bölgesine Büyük Selçuklular hakim oldu. 13. yüzyılın ikinci yarısından sonra bölge, Gürcü atabeglerin yönetimindeki Samtshe-Saatabago sınırları içinde kaldı. 16. yüzyılın son çeyreğinde Osmanlılar Samtshe-Saatabago devletini ortadan kaldırıp topraklarını ele geçirdiler.

Uzun süre Osmanlı idaresinde kalan Ortisi’yi 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı’nda Ruslar ele geçirdi. 1886 tarihli Rus kayıtlarına göre Tausker kazasına (uçastok) bağlı bir köy olan Ortisi’de 181 kişi yaşıyordu. Köyün nüfusunun tamamı Türk olarak kaydedilmiştir.[6] Bununla birlikte, 20. yüzyılın başlarında bölgeyi gezen Gürcü tarihçi Ekvtime Takaişvili 1907 Yılı Kola-Oltisi ve Çangli’de Arkeolojik Araştırmalar Gezisi adlı kitabında köyün 49 haneden, nüfusun tamamının da Müslüman Gürcülerden oluştuğunu yazmıştır. Takaişvili’ne göre o tarihte köyün etrafı parlak kayalarla çevriliydi. Bu kayalardan biri köyün ortasında bir sütun gibi yükseliyordu. Bu kayanın yakınında, caminin önünde kesme taşlardan inşa edilmiş bir çeşme vardı. Köyün evleri ahşaptandı ve bu evlerin damları toprakla kapatılmıştı. Köyün camisi de ahşap bir yapıydı ve caminin sundurmasının iç kısmı Gürcülere özgü motiflerden oluşan oymalarla süslenmişti.[7]

Ortisi Kalesi… Yakından bir görünüm.

Birinci Dünya Savaşı’nın sonlarına doğru Rus ordusunun bölgeden çekilmesinin ardından Ortisi bağımsız Gürcistan sınırları içinde yer aldı. Kızıl Ordu’nun Gürcistan’ı işgali sırasında Ankara Hükümeti kuvvetleri de Rus ordusunun daha önce çekilmiş olduğu bölgenin büyük bölümünü fiilen ele geçirdi. 16 Mart 1921’de imzalanan Moskova Antlaşması’yla Ortisi’nin de içinde yer aldığı bölge Türkiye’ye bırakıldı.[8]

Türkçe kaynaklarda Ortiz olarak geçen köyün adı 1933 yılından sonra Eğlek olarak değiştirilmiş olduğu anlaşılmaktadır. Çünkü İçişleri Bakanlığı’nın 1968’de yayımladığı Köylerimiz adlı kitapta köyün eski adı Ortiz, yeni adı ise Eğlek olarak verilmiştir.[9]

Ortisi Kalesi. Uzaktan bir görünüm. Fotoğraf: Buba Kudava,  Tao-Klarceti – Tarihsel ve Kültürel Anıtlar Kataloğu, 2018, Tiflis.

ORTİSİ KALESİ
Ortisi köyünde günümüze ulaşan tek tarihi eser Ortisi Kalesi’dir. Köyün merkezinin 400 metre batısındaki Kaletepe mevkii denilen yerde, kayalık tepede yer alan kale, 30 × 13 m ebatlarında küçük bir yapıdır. Kırma moloz taşlardan yapılmış olan kalenin etrafında ikinci bir kalenin varlığını gösteren duvar izleri yer almaktadır. Her iki kalenin de yapı tekniği açısından aynı dönemde yapıldığı tahmin edilmektedir. Kalenin büyük bölümü yıkılmış ve tahrip olmuştur. Bugün Eğlek Kalesi olarak da adlandırılan kale, 2012 yılında korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescil edilmiştir.[10,11]

Kaynakça:
1. ^ Ekvtime Takaişvili, 1907 Yılı Kola-Oltisi ve Çangli’de Arkeolojik Araştırmalar Gezisi (Gürcüce), 1938, Paris, s. 54.
2. ^ Son Teşkilat-i Mülkiyede Köylerimizin Adları (Osmanlıca), İstanbul, 1928, s. 225.
3. ^ “Tausker kazası (1886 Yılı)” (Rusça)
4. ^ Köylerimiz, (Yayımlayan) Dahiliye Vekaleti, 1933, İstanbul, s. 596.
5. ^ Köylerimiz, (Yayımlayan) İçişleri Bakanlığı, 1968, Ankara, s. 200.
6. ^ “Tausker kazası (1886 Yılı)” (Rusça)
7. ^ Ekvtime Takaişvili, 1907 Yılı Kola-Oltisi ve Çangli’de Arkeolojik Araştırmalar Gezisi (Gürcüce), 1938, Paris, s. 54.
8. ^ Mustafa Kemal Atatürk, Nutuk, İstanbul, 1934, 2. cilt, s. 41.
9. ^ Köylerimiz, (Yayımlayan) İçişleri Bakanlığı, 1968, Ankara, s. 200.
10. ^ Tao-Klarceti – Tarihsel ve Kültürel Anıtlar Kataloğu (Gürcüce), (Editör) Buba Kudava, (Yazarlar) Nestan Bagauri, Zurab Batiaşvili, İrma Beridze, Buba Kudava, Nikoloz Jğenti, Goça Saitidze, Natia Hizanişvili, 2018, Tiflis, s. 264.
11. ^ “Erzurum Kaleleri ve Kuleleri“. 23 Şubat 2020.

Not: Bu yazı ႧႤႧႰႨ ႾႠႰႨ tarafından Vikipedi için kaleme alınmıştır.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

Web sitenizi WordPress.com' da kurun
Başla
%d blogcu bunu beğendi:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close